هر هفته حدود 13 میلیون آلمانی در لاتاری هفتگی شرکت میکنند. از میان آنها یک نفر جایزهای چند میلیون یورویی میبرد و شاید چند صد یا چند هزار نفر هم جوایزی کوچکتر در حد چند صد یا چند هزار یورو. آنچه مس

از آن حرفهای رایج در ادبیات ما که امروزه بیمعنی است همین است که: یکی را گفتند, عالم بی عمل به چه ماند؟, گفت به زنبور, بی عسل! زمانی این حرف درست بوده که مردم نادان بودند و خود نمیتوانستند با قیاس و ا

با خانم جوانی از آشنایان که در شرف ازدواج, است در باب ازدواج, صحبت میکردیم. پس از اینکه تا حدودی متوجه نادرست بودن انتخابش شد، پرسید چرا امروزه جوانان تن به ازدواج, نمیدهند؟ سوال بسیار جالب توجهی بود. به نظر من علتها را میتوان اینگونه تبیین کرد:

مولانا میفرماید:

پیش چشمت داشتی شیشه کبود زان سبب عالم کبودت مینمود

این بیت زیبا نهیبی است بر ما. آدم بدبین، جز بدی از دنیا نمیبیند. دروغگو، به هیچ حرفی نمیتواند اعتماد کند. چاهکن بهر کسان، همیشه در اضطراب افتادن در چاه دیگران است. سوء استفادهچی، همیشه نگران است که مبادا مورد سوء استفاده قرار گیرد. طعنهزن هر حرفی را طعنه به خود میگیرد. کسی که عشق نمیورزد از درک عشق دیگران محروم میشود. و این چه زندگی است؟!

ازدواج, در گذشته بوده، الان هست و برای همیشه خواهد بود. فکر اینکه یک روزی ازدواج, منسوخ خواهد شد به دلایل روانی، اجتماعی، فیزیولوژیکی و حتی معنوی، فکری خام و کودکانه است. اما باید دانست که ازدواج,ِ خوب،

امروزه ما انتخابهای بسیار,ی در پیش رو داریم: در تحصیل، شغل، ازدواج، شهر محل سکونت و حتی کشور محل سکونت! چیزی که در در گذشتههای نه چندان دور اصلاً وجود نداشت.200 یا حتی 100 سال پیش دغدغهی اغلب مردم ا

مسابقه و مقایسه در زندگی,های امروزی بسیار مرسوم است:
- "تو ماشین شاسی بلند چینی داری؟ من یه دونهای کرهای میخرم تا ببینی رییس اینجا کیه!".
- "تو با لیسانس زِپرتیت میخوای به من پز بدی؟ من ارشدم رو که گرفتم میام میکنمش تو چشمت!"
- "تو آیفون 10 داری؟ ما 11شو داریم داداش!".
"سفر میری کیش؟ خاک تو سر گدات کنن! برو یه کم ترکیهای یونانی جایی بلکه از این امّلی دربیای!"

امروز هم مثل چند مورد دیگر در ظرف هفتههای اخیر، با مراجعی به گفتگو نشستم که علیرغم ظاهر بسیار خوب زندگی، از زمین و زمان شکوه و شکایت داشت و به شدت ناراضی از زندگی. پس از چند دقیقه گفتگو، مسئلهی اصلی برای من روشن شد و با کمی توضیح برای خودش هم روشن شد: اینکه بالِ احساس,ش گم شده!

معمولاً جای ساکتی برای مطالعه یا انجام یک کار مشابه دیگر که نیاز به تمرکز, دارد پیدا نمیشود. در خانهها اغلب یک تلویزیون روشن است؛ از کوچه و خیابان مدام صدای جارچیها یا وسایل نقلیه میآید و غیره.یک ا

پسر جوانی که از کار چوپانی در روستایشان خسته شده بود به امید زندگی بهتر به تهران آمد. مدتی در خیابانها پرسه میزد که دید مردم جلوی یک ساختمان تجمع کردهاند. جلو رفت و از یکی پرسید اینجا چه خبر است و متوجه شد که در آنجا دورههای مقدماتی تا پیشرفتهی اژدهاکشی, برگزار میشود.